Wywiad [#54] Wywiad - M4A1

[LejMniePadre.]

Redaktor: [P] PrOo | Słodziak.!!!

Gwiazda wieczoru: [M] M4A1

 

[P]: Witaj M4A1. Czy masz chwilę? Chciałbym przeprowadzić z tobą wywiad.

[M]: Witaj. Oczywiście!!

[P]: Na początek powiedz nam ile masz lat oraz skąd pochodzisz.

[M]: Nazywam się Kinga, mam 17 lat i pochodzę z okolic Białegostoku.

[P]: Wyobraźmy sobie, że jestem zwiedzającym, a ty moim pilotem. Co pokazałabyś mi w swojej okolicy?

[M]: Białystok nie jest ciekawym miastem, poza sklepami i starymi kościołami nic tutaj do zobaczenia nie ma, wieje nudą,a turystów szukać tylko ze świecą.

[P]: Czym się interesujesz?

[M]: Interesuje się wojskiem, bronią, jazdą konną, grami, redakcją oraz sportem. Odkryłam ostatnio pasję do siłowni i stawiam ją na pierwszym miejscu, zaraz po niej jest wojsko, redakcja i gry. Jazdę konną stawiam na ostatnim miejscu, cóż kiedyś nie widziałam świata poza tym, niestety dużo w moim życiu się pozmieniało, przez tak krótki okres czasu. Jak to mówią - czas zmienia ludzi, a w moim przypadku sprawdziło się to bardzo.

[P]: Możesz opowiedzieć nam o tym co się pozmieniało?

[M]: Szczerze? Wszystko. Kontakty z rodziną, przyjaciółmi, ja. Nie jestem tą samą osobą co parę miesięcy temu, najlepsze jest to, że nie wiem kim jestem. Potrafię śmiać się, płakać, a za chwilę mam napad agresji nad którym nie panuję i robię głupie rzeczy. Nie pamiętam kiedy ostatni raz się śmiałam, nie śmieszą mnie rzeczy, które rozbawiały mnie do upadłego. Niedawno padło pytanie; ,,co Cię śmieszy" Nie potrafiłam na nie odpowiedzieć, dziwne, nieprawdaż? Mnie to nie dziwi. Emocje, które najczęściej mi towarzyszą to smutek, złość i nienawiść do ludzi i świata. Każdego traktuje jako wroga, nie dam nikomu się do siebie zbliżyć, nie chcę pomocy, współczucia, ani niczyjej bliskości. Niedawno dodałam tutaj artykuł o tym co siedzi mi w głowie, o chorobie bądź jak ja to zwę "mojej przyjaciółce". Raczej przez to nie jestem sobą, a raczej nie potrafię być dawną "emczwórką".

[P]: Jak sobie z tym wszystkim radzisz? Masz jakiś sposób na to?

[M]: Czy sobie z tym radzę? Skłamałabym, żebym odpowiedziała ,,tak". Niestety jest inaczej. Jest to dla mnie cholernie trudne, te moje wahania nastrojów są nie do zniesienia, ale to co ''odbiera'' mi życie już przez 5 miesięcy jest jeszcze gorsze. Napisałam artykuł artykuł o anoreksji, ba! Przedstawiłam go nawet w szkole. Problem jest w tym, że ja nie chcę wrócić do mojej zdrowej wagi, nie chcę jeść, nie chcę wyzdrowieć. Zastanawiałeś się kiedy jak to jest nie myśleć z dnia na dzień o jedzeniu? O tym całym zaprzestaniu liczenia kalorii? Dla mnie jest to codziennością, którą robię zaraz po przebudzeniu, tak jak niektórzy z załatwianiem swoich potrzeb fizjologicznych. Chyba muszę nauczyć się żyć z tym, że dla mnie jedzenie nie jest niczym przyjemnym.

[P]: Opowiedz nam jeśli chcesz, jak to wszystko się zaczęło?

[M]: Od zawsze miałam niską samoocenę. Nie potrafiłam pogodzić się z tym, że powoli staje się kobietą i nabieram kształtów. Zaczęło się niewinnie od odstawienia słodyczy i fastfoodów. Później to wszystko stało się obsesją. Popadłam w ortoreksję, stoję przed sklepowymi półkami i czytam składy produktów. Odstawiłam wszystkie tłuszcze, ustaliłam sobie dietę poniżej 1000 kcal. Biegałam po każdym posiłku. Zatrzymałam się w wakacje przy wadze zagrażającej mojemu życiu - 33 kilogramów i bmi 13. Mimo to biegałam dalej, nie wyobrażałam sobie dnia bez treningu, mimo to, że towarzyszyły mi ogromne bóle serca, robiłam to dalej. Mogłam zakatować się na śmierć, ale nie biorę tego do siebie.

[P]: A co na to twoi bliscy?

[M]: Mój brat dowiedział się o tym pierwszy, gdy zobaczył ile ważę, podczas mojej codziennej, porannej rutyny - ważenia się. Powiedział wszystko rodzicom. Wiem, że chciał dla mnie dobrze, ale dalej jestem za to na niego wściekła, a on tylko się martwił o swoją głupią siostrzyczkę. Rodzice nie widzieli tego, że jestem chuda. Zakrywałam to wszystko pod luźnymi ubraniami, pracowali od rana do wieczora, więc myśleli, że coś jadłam. W weekendy ''jadałam'' w samotności. Od wakacji minęło parę miesięcy. Nadal oszukuję swoich bliskich, że moja waga jest już w normie. Myślą, że ważę już 42 kilogramy, niestety prawda może ich zaboleć, ponieważ aktualnie ważę 38kg i póki co więcej nie zamierzam.

[P]: Jak się czujesz z tym wszystkim?

[M]: Jak się czuje? Ciężkie pytanie. Nie chcę ranić i oszukiwać mojej mamy i przyjaciół, ale niestety inaczej nie dam rady. Te całe po*********e gó**o jest ode mnie silniejsze. CHCĘ ŻYĆ NORMALNIE tak jak żyłam przed tym szitem, chcę być normalną dziewczyną i cieszyć się z życia i kur*a przestać liczyć te spierdolone kalorie, jeść co chce i kiedy chce. Właśnie CHCĘ, ale nic nie robię w tym kierunku. Ja poddałam się dawno, przegrałam tą walkę i oddałam się w ręce anoreksji. Próbowali mi pomóc, ale teraz tej pomocy nie chcę, najwidoczniej tak miało być, muszę się z tym pogodzić i jakoś z tym żyć, a jest to ku*****o trudne. Pamiętam jak kiedyś miałam marzenia dostania się do jednostki wojskowej i zostanie tym całym ''komandosem'', jeszcze niedawno moim marzeniem było wyjściem z tego całego bagna. A teraz? Teraz nie mam marzeń. Jestem wrakiem człowieka bez żadnych chęci i radości do życia. Noszę w sobie wroga, który kryje się głęboko w mojej duszy, nie mogę przed nim uciec, nie mogę go też pokonać, bo jak mogłabym walczyć sama ze sobą? Jedynym wyjściem z tej sytuacji to jest chcieć z tego wyjść.

[P]: Próbowałaś jakoś to wszystko pokonać?

[M]: Próbowałam niejednokrotnie. Odinstalowałam nawet aplikacje do liczenia kalorii. Marny był tego skutek, wytrzymałam tak max 1-2 dni. Skusiłam się nawet na moje ulubione ciasto, które upiekła mama. Skończyło się tak, że wszystko zwróciłam, a później poszłam biegać.

[P]: Trzeba próbować może kiedyś się uda. Wspierają cię bliscy z tym wszystkim?

[M]: Bliscy nie wiedzą o moim problemie. Myślą, że wyszłam z zaburzeń odżywiania.

[P]: Może warto im o tym powiedzieć?

[M]: Nie warto.. Nie chce słuchać kazania.

[P]: Jak wyobrażasz sobie przyszłość?

[M]: Jak wyobrażam sobie przyszłość? Załóżmy, że minęło 10 lat i mamy rok 2028. Jestem już dorosła, ale nadal zmagam się z zaburzeniami odżywiania. Nagle stał się cud. Został wynaleziony niezawodny i uniwersalny lek na tą chorobę. Cud techniki, niezwykły postęp naukowy nieprawdaż? Od tamtej pory zaczynam nowe życie, a moja przeszłość poszła w nie pamięć, byłoby cudownie. Swoją przyszłość mogę wyobrazić sobie w bardziej wiarygodny sposób, ten szit zrzućmy na boczny tor, załóżmy, że przeszłam cały okres terapii, skończyłam szkołę średnią i dostałam się do wojska i zaczęłam spełniać swoje marzenia. Niestety póki co swoją przyszłość widzę w czarnych barwach. Będę starać się z tego wszystkiego wyjść (taaaa który raz już ja to mówię) mimo to, że jest to bardzo trudne, ale wierzę, że mi się uda i będę w stanie myśleć o swojej przyszłości z optymizmem i cieszyć się z życia.

[P]: Życzę ci jak najlepiej żeby ci się udało. Opowiesz nam trochę o swoich marzeniach ?

[M]: Na pewno chcę skończyć szkołę średnią i dostać się do wojska, póki co innych marzeń nie mam.

[P]: Od kiedy masz zapał do wojska? Opowiedz nam jak to się zaczęło.

[M]: Zapał do wojska pojawił mi się już w gimnazjum. Stąd padł mój wybór na liceum mundurowe o profilu służb specjalnych. Niestety stało się tak, a nie inaczej, że ta szkoła nie miała nic wspólnego z wojskiem i tak zakończyłam swoją edukację w marcu. Prócz szkoły uczęszczałam na strzelnice i byłam członkiem grupy taktyczno-militarnej, gdzie mieliśmy typowo, wojskowe zadania typu bezpiecznego poruszania się po polu walki, odbijanie zakładnika, planowanie zasadzek czy kursy pierwszej pomocy. Prócz tego strzelaliśmy z asg.

[P]: Ciekawe zainteresowanie. Powiedz mi czym się zajmujesz na co dzień?

[M]: Swój wolny czas spędzam na siłowni, przy książkach, oglądam filmy lub planuje tematy artykułów za które mam się zabrać w tygodniu. Forum tu nie wymieniam, bo tam to jestem praktycznie ciągle.

[P]: A powiedz jak spędzasz czas wolny.

[M]: Swój wolny czas spędzam na siłowni, przy książkach, oglądam filmy lub planuje tematy artykułów za które mam się zabrać w tygodniu. Forum tu nie wymieniam, bo tam to jestem praktycznie ciągle

[P]: Zdradzisz nam tematy artykułów?

[M]: To będzie moją słodką tajemnicą. Lubię robić ,,niespodzianki", a jeżeli ktoś chce mi podsunąć pomysł, niech śmiało do mnie napisze.

[P]: Podsyłajcie temaciki, bo ma dziewczyna talent. Każdy człowiek ma wady jak i zalety. Opowiesz nam których masz więcej i jakie one są?

[M]: Mam multum wad, które znacznie przeważają nad moimi zaletami. Na pierwszy ogień pójdą wady, wymienię tylko parę najważniejszych, a jest ich jeszcze cała lista. Jestem agresywna, gdy się zdenerwuję gromadzi się we mnie niepojęta siła, którą z trudem potrafię opanować, ale walczę z tym, czasami szczera do bólu co nie zawsze jest dobre, uparta, za szybko się poddaję, przez moje dobre serce łatwo mi wejść na głowę co wiąże się sporą kontrola nade mną i manipulacją. Przejdźmy do zalet. Dopóki się nie zdenerwuję jestem miłą i opanowaną osobą, otwartą na nowe znajomości. Lubię pomagać innym, choć sama tej pomocy nie potrzebuję. Potrafię przyznać się do błędu, okazać skruchę i przeprosić.

[P]: Taką postawę jak twoja ciężko spotkać. Jak wszyscy wiemy byłaś już kiedyś na forum lecz odeszłaś. Opowiesz nam o tym oraz co skłoniło cię do powrotu?

[M]: Wyleciałam z banem. Nie dziwię się za to co od piórkowałam należało mi się jak najbardziej, ale 5 listopada na tym forum będę 2 lata, nie wyobrażałam sobie tak po prostu tutaj nie wrócić. Potrzebowałam sporo czasu, aby przemyśleć swoje zachowanie i pokazać się z lepszej strony. Obelgi rzucane przez moją osobę były również pod wpływem manipulacji. Kto mnie dobrze zna wie jaka jestem naprawdę. I z całego mojego serduszka dziękuję @d0naciak, @Krystek i innych osób z administracji, którzy podjęli decyzję o odbanowaniu mnie i daniu mi ostatniej szansy. Zapamiętam wasz gest i to co zrobiliście. Na forum oczywiście ciągnie mnie atmosfera jaka tutaj panuje.

[P]: Czy masz na forum jakieś osoby na które możesz zawsze liczyć?

[M]: Joooo @PrOo | Słodziak.!!! ten słodki słodziak, @Poli ,@Zborek ツ

 

[P]: Powoli zbliżamy się do końca wywiadu. Planujesz jakieś awanse na forum?

[M]: Nie. Awans na redaktora zdecydowanie mi wystarczy.

[P]: Czy chcesz kogoś pozdrowić?

[M]: Wszystkich ludzi z forum bez wyjątku.

[P]: Dziękuję, że zgodziłaś się na przeprowadzenie wywiadu.

[M]: Ja również dziękuję.

 

.

 

 

 

[Lisolwir]

Dobry wywiad @PrOo | Słodziak.!!! jest serducho. @M4A1 życzę Ci zdrowia abyś sobie z tym wszystkim radziła ...

[M4A1]

Dobra robota mordo. Miło odpowiadało mi się na Twoje pytania, nie mam do czego się doczepić tylko do tej czcionki, zlewa się na moim telefonie.

[Zborek]

Jestem tu= KOZAK 

[naznaczony1]

no no wywiad naprawdę  kozak  widać że @M4A1 też się rozpisała jak na razie to jest 1 wywiad w którym ktoś aż tak się rozpisuje , @M4A1 trzymam kciuki za ciebie abyś cały czas szła tą dobrą drogą żebyś nie  zbaczała z niej i nigdy nie zabłądziła powodzonka @PrOo | Słodziak.!!!  oby więcej tak miłych i ciekawych napisanych wywiadów 

[BotsoN]

Bardzo dobry wywiad! @M4A1 Bardzo ciekawa osoba Fajnie bliżej poznać Panią ;> 

[Evi.]

Kawal dobrej roboty!

[Cherry.]

Super wywiad, plusik

[Gość]

Przynajmniej mogłem się dowiedzieć czegoś o Kinii, tej supergwieździe! Trzymaj się tam ciepło, niewiasto złota

[Gość Nati.]

Ciekawy wywiadzik +

[BlancioR ツ]

Bardzo fajny wywiadzik leci +

[Off-1s2k.pl]

Emka z Wrocławia do Ciebie nie jest tak daleko  , ja Cię szybko wylecze Cholero  .  i w pizdeczke dostaniesz na odmulenie

[Czarnaa ^^]

Bardzo ciekawy wywiad +

[Maciej.]

Całkiem, Całkiem

[????.]

Bardzo ciekawy wywiadzik, @M4A1 trzymam kciuki za Ciebie, mam nadzieję że poradzisz sobie z tym wszystkim i że spełnisz swoje marzenia "wojsko na Ciebie czeka" @PrOo | Słodziak.!!!za wywiadzik serducho poleciało życzę Ci jeszcze więcej takich dobrych i ciekawych wywiadów, bardzo fajnie się to czyta, pozdrawiam

[Madara22]

Bardzo fajny wywiad . Bardzo przydatny. I można się było wiele było dowiedzieć o tej osobie.

[Krasnalekxd]

Doskonały wywiad