Najlepsi zawodnicy MMA

[Kaxoli]

Najlepsi zawodnicy w historii MMA

Publikacja: 16 lutego 2018

Top 10

 

 

10. Daniel Cormier

Pseudonim: DC

Obywatelstwo - Stany Zjednoczone

Wzrost: 180 cm

Masa ciała: 93 kg

Styl walki: zapasy

Kategoria wagowa: półciężka, ciężka

KlubAmerican: Kickboxing Academy

 

Daniel Cormier (ur. 20 marca 1979 w Lafayette) − amerykański zapaśnik stylu wolnego, pięciokrotny mistrz USA, medalista igrzysk panamerykańskich i mistrzostw świata oraz dwukrotny olimpijczyk. Od 2009 roku zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA), zwycięzca turnieju Strikeforce Heavyweight Grand Prix z 2012, mistrz organizacji Ultimate Fighting Championship w wadze półciężkiej z 2015 oraz wagi ciężkiej z 2018.

• Po igrzyskach zakończył karierę zapaśniczą i rozpoczął trenować MMA z zamiarem przejścia na zawodowstwo. Początkowo przymierzany był do kategorii półciężkiej (93 kg), jednak obawy przed negatywnymi dla jego nerek skutkami ścinania wagi skłoniły go do startów w ciężkiej (120 kg). Profesjonalny debiut zanotował we wrześniu 2009 roku. W ciągu kilkunastu miesięcy, walcząc dla organizacji Strikeforce, KOTC i XMMA, wygrał 7 pojedynków z rzędu. W 2011 roku wystartował w turnieju World Grand Prix wagi ciężkiej Strikeforce w roli zawodnika rezerwowego. Po pokonaniu Jeffa Monsona zajął miejsce Alistaira Overeema w półfinale.

 

Źródła:

1,2,3

 

9. Jose Aldo

Pseudonim: Scarface

(ze względu na bliznę na lewym policzku) 

Imię i nazwisko: José Aldo da Silva Oliveira Junior

Data i miejsce urodzenia: 9 września 1986 Manaus

Obywatelstwo: Brazylia

Wzrost: 170 cm

Masa ciała: 66 kg

Styl walki: brazylijskie jiu-jitsu, boks tajski

Kategoria wagowa: piórkowa

Klub: Nova União

 

José Aldo da Silva Oliveira Júnior (ur. 9 września 1986 w Manaus) − brazylijski zawodnik mieszanych sztuk walki, mistrz WEC z 2009 oraz dwukrotny UFC w wadze piórkowej z 2010 i 2016.

 

• Profesjonalną karierę MMA rozpoczął w 2004 roku w wieku 17 lat. Pierwszych 7 walk wygrał przed czasem w 1 rundzie. W ósmym pojedynku doznał pierwszej porażki, gdy w listopadzie 2005 roku przegrał w rodzinnym Manaus przez poddanie z Luciano Azevedo.

 

Wczesna kariera

Znany pod pseudonimem "Junior" José Aldo da Silva Oliveira Júnior stoczył pierwszą profesjonalną walkę MMA w wieku 17 lat w EcoFight 1 10 sierpnia 2004. Walczył z rodakiem i przybyszem Mário Bigolą, którego pokonał dzięki nokautowi. 16 sekund do pierwszej rundy. To była pierwsza i jedyna profesjonalna walka Bigoli.

Aldo walczył z brazylijskim Hudsonem Rochą w jego drugiej walce o Shooto Brazil. Walkę zakończyło przerwanie gry przez lekarza pod koniec pierwszej rundy z powodu obcięcia lewego oka Rochy, co było spowodowane przez latające kolano rzucone przez Aldo, po którym nastąpił napad ciosów. Rocha mógł wstać, aby spotkać się z jeszcze większymi uderzeniami i kolanem, zanim Aldo wyrzucił nogi spod niego.

Źródła:

1,2,3,4,5

 

8. Chuck Liddell

Pseudonim: The Iceman

Data i miejsce urodzenia: 17 grudnia 1969 Santa Barbara

Obywatelstwo: Stany Zjednoczone

Wzrost: 188 cm

Masa ciała: 93 kg

Styl walki: kenpō, kick-boxing, zapasy

Kategoria wagowa: półciężka

Klub: The Pit

 

Chuck Liddell, właśc. Charles David Liddell (ur. 17 grudnia 1969 w Santa Barbara) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki, były mistrz UFC w wadze półciężkiej (do 93 kg)

 

 

• Swoją karierę w MMA rozpoczął w 1998 roku, kiedy na gali UFC 17 pokonał przez decyzję Noe Hernandeza. Następnie odniósł serię zwycięstw nad uznanymi zawodnikami jak Kevin Randleman, Vitor Belfort czy Renato Sobral. Dzięki tym walkom dał się poznać jako świetny uderzacz (striker), który skutecznie potrafi bronić się przed obaleniami. Wkrótce stał się głównym pretendentem do walki o tytuł z mistrzem wagi półciężkiej Tito Ortizem. Ortiz unikał jednak tego starcia. Aby zmusić go do walki, władze UFC zaaranżowały w czerwcu 2003 roku pojedynek o tymczasowy pas mistrzowski i wyznaczyły do niego Liddella oraz byłego mistrza wagi ciężkiej Randy’ego Couture’a[4]. Liddell przegrał przez techniczny nokaut.

W 2003 roku wystartował w turnieju PRIDE Middleweight Grand Prix 2003. W pierwszych rundach pokonał Alistaira Overeema oraz Guya Mezgera, po czym w półfinale doznał dotkliwej porażki z Quintonem Jacksonem.

 

Źródła:

1,2

 

7. Stipe Miocic 

Data i miejsce urodzenia: 19 sierpnia 1982 Euclid

Obywatelstwo: Stany Zjednoczone

Wzrost: 194 cm

Masa ciała: 110 kg

Styl walki: boks, zapasy

Kategoria wagowa: ciężka

Klub: Strong Style Fight Team

 

Stipe Miocic, chorw. Stipe Miočić (ur. 19 sierpnia 1982 w Euclid) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) chorwackiegopochodzenia, w latach 2016–2018 mistrz Ultimate Fighting Championship w wadze ciężkiej.

 

• W MMA zadebiutował 20 lutego 2010 pokonując Coreya Mullisa przez TKO. W swoim drugim pojedynku na gali Moosin: God of Martial Artszwyciężył Paula Barry'ego. 4 czerwca 2011 został mistrzem wagi ciężkiej organizacji North American Allied Fight Series (NAAFS), natomiast kilkanaście dni później podpisał kontrakt z Ultimate Fighting Championship gdzie zadebiutował w niej 8 października 2011 wypunktowując na pełnym dystansie Joeya Beltrana. 29 września 2012 przegrał pierwszą zawodową walkę z Holendrem Stefanem Struve przez TKO.

  Po trzech wygranych pojedynkach na przełomie 2013-2014 m.in. nad Royem Nelsonem i Gabrielem Gonzagą, 13 grudnia 2014 stoczył walkę z byłym mistrzem UFC wagi ciężkiej Junior dos Santosem którą przegrał jednogłośnie na punkty. Od porażki z Santosem wygrywał dwukrotnie – z Markiem Huntem (10 maja 2015) oraz byłym mistrzem UFC Andrejem Arłouskim (2 stycznia 2016).

Źródła:

1,2

 

6. Dan Henderson

Pseudonim: Hendo

Data i miejsce urodzenia: 24 sierpnia 1970 Apple Valley

Obywatelstwo: Stany Zjednoczone

Wzrost: 180 cm

Masa ciała: 93 (2011) kg

Styl walki: zapasy

Klub: Team Quest

 

Daniel Jeffery Henderson (ur. 24 sierpnia 1970 w Apple Valley) – amerykański zapaśnik i zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). Były mistrz organizacji Strikeforce w wadze półciężkiej (93 kg) oraz PRIDE FC w wadze półśredniej (83 kg) i średniej (93 kg).

 

• Zapasy zaczął trenować w wieku 5 lat. Specjalizował się w stylu klasycznym. Był wielokrotnym mistrzem USA na szczeblu juniorskim i uniwersyteckim, a potem trzykrotnym mistrzem USA seniorów (1993, 1994, 1997). Reprezentował USA na Igrzyskach Olimpijskich w 1992 (miejsce 10. w kat. 82 kg) i 1996 roku (miejsce 12. w kat. 82 kg)[1]. Trzecie miejsce na Igrzyskach Panamerykańskich w 1995. Zwycięzca Mistrzostw Panamerykańskich z 2000; drugie w 1984 i 1994; trzecie w 1998 roku. Drugie miejsce w Pucharze Świata w 1994 i 1996 roku.

Do startów w MMA namówił go Randy Couture, kolega z reprezentacji zapaśniczej. Zadebiutował w 1997 roku w Brazylii, wygrywając turniej Brazil Open 97. Rok później przeszedł do Ultimate Fighting Championship i podczas UFC 17 wygrał turniej w wadze średniej. Skuszony ofertą finansową, przeniósł się do japońskiej organizacji RINGS. W 2000 roku wygrał turniej RINGS Kings of Kings, pokonując tak renomowanych zawodników jak Gilbert Yvel, Antonio Rodrigo "Minotauro" Nogueira i Renato Sobral. Po tym sukcesie przeniósł się do organizacji Pride FC, z którą związał się na następnych 7 lat.

 

Źródła:

1,2

5. Fedor Emalianenko

Pseudonim: Ostatni Car (ang. The Last Emperor)

Data i miejsce urodzenia: 28 września 1976 Rubiżne, ZSRR

Obywatelstwo: Rosja

Wzrost1: 83 cm

Masa ciała: 108 (2018) kg

Styl walki: sambo, judo

Klub: Red Devil Sport Club

 

Fiodor Władimirowicz Jemieljanienko (ur. 28 września 1976 w Rubiżne) – rosyjski judoka, sambista i zawodnik MMA. Był mistrzem wagi ciężkiej organizacji RINGS, PRIDE FC i WAMMA oraz wielokrotnym mistrzem świata w sambo bojowym. Nieprzerwanie przez 7 lat (2003-2010) był klasyfikowany przez fachowe portale na 1. miejscu wśród zawodników MMA wagi ciężkiej na świecie. Prezes Rosyjskiego Związku MMA i działacz Komisji ds. Kultury Fizycznej i Sportu przy Ministerstwie Sportu Federacji Rosyjskiej. W 2012 roku ogłosił zakończenie sportowej kariery, jednak we wrześniu 2015 roku zapowiedział powrót do startów w MMA.

 

• Fiodor Jemieljanienko był drugim dzieckiem Olgi Fiodorowny i Władimira Aleksandrowicza Jemieljanienki. Ma troje rodzeństwa: braci Aleksandra (również zawodnik sambo i MMA) i Iwana oraz siostrę Marinę. Kiedy miał 2 lata, jego rodzina przeniosła się z Ukrainy do Rosji. Fiodor rozpoczął naukę sambo i judo pod okiem trenera Wasilija Iwanowicza Gawriłowa. W 1991 roku skończył szkołę podstawową i podjął 3-letnią naukę w szkole przysposobienia zawodowego, którą ukończył z wyróżnieniem ze specjalizacją "elektryk". W latach 1995-1997 służył w armii rosyjskiej w jednostce przeciwpożarowej.

 

Źródła:

1,2

 

4. Demetrious Johnson

Pseudonim: Mighty Mouse

Pełne imię i nazwisko: Demetrious Khrisna Johnson

Data i miejsce urodzenia: 13 sierpnia 1986 Madisonville,  Stany Zjednoczone

Obywatelstwo: Stany Zjednoczone

Wzrost: 161 cm

Masa ciała: 57 kg

Styl walki: zapasy

Kategoria: wagowa: musza

Klub: AMC Pankration

 

Demetrious Khrisna Johnson (ur. 13 sierpnia 1986) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki oraz zapaśnik, pierwszy w historii mistrz Ultimate Fighting Championship w wadze muszej w latach 2012–2018.

 

• Johnson początkowo uprawiał kolarstwo górskie, zapasy oraz baseball. Ostatecznie zainteresował się MMA i w 2007 roku w debiucie znokautował swojego rywala w niespełna 45 sekund. Kolejne lata to walki głównie na lokalnych galach AX Fighting Championships oraz King of the Cage z czego wszystkie wygrane i to w większości przed czasem. W styczniu 2010 roku udał się na Alaskę do Anchorage by stoczyć pojedynek z Jesse Brockiem którego błyskawicznie znokautował wysokim kopnięciem w głowę. To efektowne zwycięstwo pozwoliło Johnsonowi wypromować się oraz nawiązać kontakt z większą organizacją.

 

Źródła:

1,2

 

 

3. Jon Jones

Pseudonim: Bones

Data i miejsce urodzenia: 19 lipca 1987 Rochester

Obywatelstwo: Stany Zjednoczone

Wzrost: 193 cm

Masa ciała: 93 kg

Styl walki: zapasy, boks tajski

Kategoria wagowa: półciężka

Klub: Jackson Wink MMA Academy

 

Jonathan Dwight „Jon” Jones (ur. 19 lipca 1987 w Rochester) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA), mistrz Ultimate Fighting Championship w wadze półciężkiej w latach 2011-2015.

 

• Zawodowo walczy od kwietnia 2008 roku. Wygrawszy w ciągu 4 miesięcy sześć walk z rzędu przed czasem, podpisał kontrakt z Ultimate Fighting Championship (UFC) – największą organizacją MMA na świecie. Zadebiutował w niej w sierpniu 2008 roku w wygranym pojedynku z Brazylijczykiem Andre Gusmao (UFC 87).

Po zwycięstwach w dwóch kolejnych walkach, zmierzył się w grudniu 2009 roku z Mattem Hamillem. Pomimo że osiągnął znaczną przewagę nad rywalem, przegrał przez dyskwalifikację, gdy pod koniec pierwszej rundy zadał niezgodny z regułami cios łokciem. Była to jego pierwsza i jak dotąd jedyna porażka w karierze MMA.

 

Źródła:

1,2

 

2. Anderson Silva

Pseudonim: The Spider (Pająk)

Data i miejsce urodzenia: 14 kwietnia 1975 São Paulo

Obywatelstwo: Brazylia

Wzrost: 188 cm

Masa ciała: 84 kg

Styl walki: Boks Tajski, Brazylijskie jiu-jitsu, Jeet Kune Do 

Trenowany przez: Dan Inosanto

Federacja: UFC

Klub: Team Nogueira

 

Anderson da Silva (ur. 14 kwietnia 1975 w São Paulo) – brazylijski zawodnik mieszanych sztuk walki, mistrz Shooto (2001), Cage Rage (2004–2008) i UFC (2006–2013) w wadze średniej. Portale Sherdog.com i Yahoo.com w swoich rankingach najlepszych zawodników MMA bez podziału na kategorie wagowe klasyfikowały go przez wiele lat na pierwszym miejscu.

 

• Zawodowy debiut zanotował w Brazylii w 1997 roku. Regularne starty rozpoczął jednak dopiero w 2000 roku, walcząc dla organizacji Mecca. Pierwszą w niej walkę przegrał z Luizem Azeredo przez decyzję sędziowską, po czym wygrał dziewięć kolejnych starć z rzędu (w tym sześć przed czasem). Jedną z najważniejszych walk we wczesnym okresie kariery Silvy był pojedynek z ówczesnym mistrzem Shooto, Hayato Sakurai. Anderson wypunktował Japończyka, wygrywając przez jednogłośną decyzję, zostając nowym mistrzem Shooto wagi średniej (do 76 kg), a zarazem pierwszym zawodnikiem, który pokonał Sakuraia. Wcześniej Japończyk był niezwyciężony w 20 kolejnych walkach.

Źródła:

1,2

 

1. Georges St. Pierre

Pseudonim: GSP, Rush

Data i miejsce urodzenia: 19 maja 1981 Saint-Isidore

Obywatelstwo: Kanada

Wzrost: 178 cm

Masa ciała: 84 kg

Styl walki: Kyokushin, BJJ, zapasy

Kategoria wagowa: średnia (od 2017), półśrednia (do 2013)

Klub: Tristar Gym

 

Georges St-Pierre (ur. 19 maja 1981 w Saint-Isidore) – kanadyjski zawodnik mieszanych sztuk walki, dwukrotny zdobywca mistrzowskiego pasa organizacji UFC w wadze półśredniej z 2006 i 2008 oraz wagi średniej z 2017.

Trzykrotnie – w 2008, 2009 i 2010 roku – został wybrany przez kanadyjską telewizję Sportsnet sportowcem roku w Kanadzie.

 

• Pierwszy kontakt ze sportami walki miał w wieku siedmiu lat, gdy rozpoczął treningi karate kyokushin. W późniejszym okresie ćwiczył również zapasy, boks, boks tajski oraz brazylijskie jiu-jitsu (BJJ). W lipcu 2006 roku otrzymał brązowy pas w BJJ od Renzo Gracie, a we wrześniu 2008 czarny od Bruno Fernandesa.

 

• W styczniu 2002 roku zadebiutował jako zawodowiec w MMA. Wygrawszy 5 walk z rzędu przed czasem w kanadyjskiej federacji UCC i zdobywając jej pas mistrzowski, podpisał kontrakt z organizacją UFC. Zadebiutował dla niej w styczniu 2004 roku na UFC 46, gdy pokonał Karapeta Parizjanaprzez jednogłośną decyzję sędziów. Po kolejnym zwycięstwie (nad Jayem Hieronem) otrzymał szansę walki o wakujące mistrzostwo UFC w wadze półśredniej przeciwko byłemu mistrzowi, Mattowi Hughesowi. Odbyła się on 22 października 2004 roku (UFC 50); St-Pierre przegrał przez poddaniena sekundę przed końcem pierwszej rundy. Była to jego pierwsza porażka w profesjonalnej karierze MMA. Po przegranej z Hughesem, w maju 2005 obronił mistrzostwo TKO Major League (wcześniej UCC) poddając Dave’a Strassera. To była ostatnia walka dla kanadyjskiego TKO Major League, po niej podpisał długoterminowy kontrakt z UFC.

 

Bilans walk zawodowych:

Liczba walk: 28

Zwycięstwa: 26

Przez nokauty: 8

Przez poddania: 6

Przez decyzje: 11

Porażki: 2

 

Źródła:

1,2

Edytowane 13 Września 2018 przez Karolcia ;***

[1 hp]

No ślicznie ci to wyszło ?

Masz talent xD

[ACAB / POLAND 2]

Postarałaś się gratki ! świetna robota

[Titania]

Coraz lepiej Tak trzymaj! 

Jeszcze tylko wyłapywać te najważniejsze i najciekawsze info

I zawodnicy sami w sobie też ciekawi.

Good joob!

[V1rus ✘]

Artykuł super, a chociaż tym za bardzo się nie interesuję. Oczywiście za pracę serduszko jak zawsze. Czy tylko ja zobaczyłem błędy na tym Artykule? Nie chcę mnie się wszytskiego tu przetaczać, ale chociaż mogli byś to przeczytać, a chciaż jedana osoba.

@MAMA - kiedyś dobrze powiedział po co cokolwiek pisać jak mają gdzieś! 

Jeden z błędów to na dole "źróla" wyżej inne źródła do innej osoby. ❤

[Jony@]

+ za dobrą robotę

[raynie]

Następnym razem zmniejsz troszeczkę wielkość liter i postaraj się, zebrać najważniejsze informację na temat danej osoby. 

Dobra praca, za każdą pracą jest coraz lepiej! Oby tak dalej! +

[Titania]

8 godzin temu, V1rus ⁂ napisał:

po co cokolwiek pisać jak mają gdzieś! 

To po co ciekawostki piszesz, skoro uważasz, "że inni mają to gdzieś?"

 

Każdemu się literówka zdarzy, a nie każdy jest idealistą, żeby od razu uwagę zwracać, za bardzo mało znaczący błąd. Nawet w książkach zdarzają się literówki.

[0la]

9 godzin temu, V1rus ⁂ napisał:

błędy na tym Artykule?

 

9 godzin temu, V1rus ⁂ napisał:

Nie chcę mnie się wszytskiego tu przetaczać

 

9 godzin temu, V1rus ⁂ napisał:

mogli byś to przeczytać

 

9 godzin temu, V1rus ⁂ napisał:

chciaż jedana

Niech to będzie odpowiedzią na twoje wyszukane 2 błędy w artykule. Czasami najpierw warto spojrzeć na siebie, potem na innych. Tak jak napisała Titania, błędy przytrafiają się każdemu. 

Co do artykułu to bardzo ciekawy i można się sporo dowiedzieć.

[Krystek]

Może wypowiem się jako fanatyk MMA, zwłaszcza UFC oraz Bellatora, znający wszystkich tych zawodników. 

Najlepszym zawodnikiem jakiego widziałem w tej dyscyplinie to na pewno John "Bones" Jones. Każda osoba śledząca jego talent od samego początku może powiedzieć, że jest niesamowicie dobry. Demolował jako nastolatek rywala za rywalem, najmłodszy champion w historii UFC. Spośród wszystkich swoich walk dla UFC (22 bodajże) przegrał tylko jedną - zdyskwalifikowany za nieregulaminowe uderzenie łokciem (pod kątem 90 stopni). Na pewno ma czego żałować. gdyż lada moment sędzia skończyłby wygraną walkę. Niemniej to świadczy o jego zdolnościach. Czekamy na powrót, ostatnie lata niestety bez walk za problemy z prawem oraz USADA (badający doping wśród sportowców). 

Na tej samej półce co Jonesa umieściłbym Daniela Cormiera. Były zapaśnik walczący w wadze półciężkiej ale też i w ciężkiej. Przegrał tylko jedną walkę właśnie z Jonesem. Po jego dyskwalifikacji zdobył pas wagi półciężkiej i jest jego właścicielem do tej pory. W tym zestawieniu powyżej tego nie ma, lecz 3 miesiące temu otrzymał walkę ze Stipe Miociciem o pas wagi ciężkiej. Walkę wygrał przez nokaut w 1 rundzie i jest posiadaczem obu pasów jako drugi zawodnik w historii UFC. Jego bilans także świetny - 22 walki i tylko 1 porażka. 

 

Moje osobiste podium zamyka Amerykanin meksykańskiego pochodzenia Cain Velsaquez. Dwukrotny zdobywca pasa mistrzowskiego wagi ciężkiej. Posiada także imponujący bilans jak na wagę ciężką 14-2. Jego największe lata dominacji do lata 2010-2014. W tym czasie nikt o własnych siłach nie wychodził z oktagonu po starciu z Amerykaninem. Spokojny i poukładany na co dzień, brutalna bestia w ringu. Jego największymi atutami były umiejętności zapaśnicze oraz walka w klinczu. Cechował się niesamowitą wydolnością o czym przekonał się Junior dos Santos, który przez 5 rund otrzymywał tęgie lanie. Niestety od 4 lat zmaga się z licznymi kontuzjami i pozostaje nam czekać aż Cain wróci na ring, a jeśli wróci to w jakiej formie - niewątpliwie jest to jedna z największych gwiazd sportów walki, której kontuzje zatrzymały karierę. 

 

 

Poza tym parę słów odnośnie zawodników z listy niewymienionych:
Jose Aldo - świetny zawodnik, swego czasu rekordzista w ilości obron mistrzowskiego pasa, znokautowany dopiero przez Connora MCGregora w 16 sekundzie pojedynku. Mimo upływu czasu Jose dalej utrzymuje się w czołówce rankingu UFC wagi piórkowej. 
Chuck Lidell - ulubieniec Amerykańskiej publiczności, typ prawdziwego gladiatora. Już za czasów PRIDE FC był uznawany za czołówkę światową wagi półciężkiej. Mimo jego wielu wygranych było także wiele porażek, osobiście nieporozumienie w tym zestawieniu. W jego wadze znalazłbym 3-4 lepszych zawodników, ale nokautującego prawego bał się każdy.
Stipe Miocic - na co dzień strażak, hobbystycznie były mistrz wagi ciężkiej. Zasłynął, że jako pierwszy mistrz wagi ciężkiej udało mu się obronić pas aż w 3 walkach z rzędu. Znaki rozpoznawcze to świetne wyszkolenie bokserskie i praca nogami. Jak najbardziej jego miejsce tak wysoko zasłużone. 

Dan Henderson - podobnie jak Chuck Lidell ulubieniec publiczności. Jednakże jego umiejętności cenię wyżej. Jest on autorem jednego z najbardziej szokujących nokautów w historii na Michealu Bispingu. Może się także szczycić pokonaniem samego Fedora parę lat temu. W mojej ocenie bliżej mu do top20 niż 6 pozycji.

Fedor Emelianenko - niekwestionowany król wagi ciężkiej pierwszej dekady XX wieku. Zasłynął przede wszystkim wygraniem 27 walk z rzędu. Na początku XX wieku startował dla japońskiej PRIDE gdzie był mistrzem wagi ciężkiej i zwycięzcą turnieju z 2004 roku. Po rozpadzie PRIDE walczył głównie z słabo notowanymi zawodnikami w rodzimej Rosji. Gdy w 2010 roku walczył dla Strikeforce przegrał 3 kolejne walki co spowodowało utratę przydomku króla wagi ciężkiej. Miejsce jak najbardziej zasłużone, lecz gdyby Fedor zdecydował się w przeszłości walczyć dla UFC na pewno byłby w TOP3, lecz wolał szlifować swój rekord MMA. 
Demetrious Johnson - słabo się interesuję tą wagą, lecz na pewno zgadzam się z jego pozycją. Dominator swojej wagi. 

Anderson Silva - mnie osobiście szokował swoją postawą na ringu. Człowiek pająk, nie trzymający gardy a omijający wszystkie ciosy. Niesamowicie elastyczny i świetnie wyszkolony. Świetny boksersko, kickboksersko oraz zapaśniczo. Mógłbym niekwestionowanym numerem 1 w historii MMA, lecz jego win strike zatrzymał on sam w głupi sposób lekceważąc rywala na ringu. Rewanż natomiast pechowy, po jednym z kopnięć doznał złamania otwartego piszczeli. Po tej walce już nigdy nie wrócił do wysokiej formy. 
George St. Pierre - mistrz wagi średniej i półśredniej, świetny bilans 26-2. Jego porażki były sensacyjne i w dosyć dziwnych okolicznościach, stąd przez wielu uważana jego wypadki przy pracy w jego wieloletniej dominacji. Moim zdaniem na GSP nie zasługuje na TOP1, aczkolwiek miejsce 5-6 powinno być zarezerwowane dla niego. 

 

 

Fajnie, że powstał taki artykuł i w końcu mogłem przeczytać coś czym na co dzień się interesuję.

[0sTrY]

Artykuł jak zawsze są dobre również się tym nie interesuje ale czasem obejrzę jakąś walkę tak przy piwku.

@V1rus ⁂ ty bocie ty zawsze musi się do czegoś przysrać w sumie jak zawsze no ale takie drobnostki to każdemu się zdarzają fakt że artykuł bardzo dobry wręcz świetny i przy tylu informacjach zawsze się coś pomyli komuś nie ma ludzi idealnych pajac.

[PedalWBluzieStoPro]

@Karolcia ;*** Dobrze się czyta, jak dla mnie w miarę estetycznie i dobrze wszystko wygląda. Zaciekawił mnie sam artykuł z faktu, że sam lubię oglądać walki. Dobra robota. :> 

@V1rus ⁂ Jaki perfekcjonista. Zawsze musisz się wtryniać i wszędzie Cie widzę!  XD