Znajdź zawartość

Witajcie w Listopadowym wydaniu Gazetki 1shot2kill! Choć dni stają się krótsze i chłodniejsze, a listopad dobiega końca, my z pełnym zapałem podsumowujemy miesiąc pełen niezapomnianych chwil i emocji. To doskonały moment, na herbatę lub gorącą czekoladę i na chwilę oderwać się od codzienności by zanurzyć się w naszej lekturze, która nie tylko dostarczy Wam nowych informacji, ale także skłoni do refleksji. Dołączcie do nas i bądźcie częścią tej wyjątkowej podróży! Zespół Redakcyjny - Zapraszamy do lektury i życzymy Wam przyjemnego czytania! 10 listopada – odejście serwera JailBreak Z przykrością informujemy, że z dniem 10 listopada serwer JailBreak odszedl z naszej społeczności. Dziękujemy wszystkim graczom, którzy byli z nami – tym, którzy spędzili godziny na tworzeniu niezapomnianych akcji, jak i tym, którzy po prostu wpadali, żeby się rozerwać. Wasza obecność budowała tę wyjątkową społeczność. Choć serwer JailBreak odchodzi, to wciąż mamy przed sobą wiele innych projektów i wydarzeń! Zachęcamy do pozostania z nami na forum – tu nadal dzieje się dużo interesujących rzeczy. 17 listopada – start serwera Only Train CS 2 Mamy to! Od 17 listopada możecie grać na naszym nowym serwerze Only Train CS2! Jeśli kochasz klasykę Counter-Strike’a i mapę Train, to miejsce, którego nie możesz przegapić. Przygotuj się na intensywne mecze, strategiczne zagrania i masę emocji na jednej z najbardziej kultowych aren w historii CS’a. Zapraszamy wszystkich graczy – od starych wyjadaczy po tych, którzy dopiero odkrywają uroki mapy Train. Dołącz, graj i pokaż, na co Cię stać! 24 listopada - podsumowanie 7. sezonu Strefy Typera Zakończyliśmy emocjonujący 7. sezon, który trwał od końca lipca. Dziękujemy wszystkim uczestnikom za świetną rywalizację, wiedzę i zaangażowanie! TOP 5 Typerów sezonu: 1. @ Zborek 2. @ izosek 3. @ xRyBsoN 4. @ Justi 5. @ Tugeza Gratulujemy zwycięzcom i zapraszamy na kolejny sezon – szczegóły wkrótce! 28 listopada – zapowiedź startu serwera CS:GO MOD JP Już 5 grudnia ruszamy z nowym serwerem! GO MOD to serwer CS 1.6 wzorowany na rozgrywce z gry CS:GO. Dlatego na serwerze występują m.in.: skiny do broni i mapy z CS:GO. Jackpot jest to opcja urozmaicenia gry, dzięki której możemy wylosować aż 102 skiny do broni i kos przy użyciu dolarów lub bonów. Więcej informacji znajdziecie TUTAJ! Właściciele: @ DIESEL oraz @ Paweł. Opiekunowie: @ Tugeza oraz @ LuffyTeil Widzimy się na serwerze 5 grudnia! Szukamy nowych redaktorów na forum! Jeśli lubisz pisać o grach, filmach, muzyce, technologiach, albo czymkolwiek, co Cię kręci – to idealne miejsce dla Ciebie! Tematyka jest dowolna, bo wierzymy, że każdy ma coś ciekawego do powiedzenia. Może masz nowe pomysły na formaty i chcesz je wdrożyć? Co zyskujesz? · Możliwość dzielenia się swoją pasją. · Szansę na rozwijanie warsztatu. · Miejsce w ciekawym i luźnym zespole. Nie musisz być profesjonalistą – wystarczy, że chcesz spróbować! Jeśli masz ochotę, złóż podanie - czekamy na Ciebie! 😊 Dołącz do UBT CS2 i pomóż utrzymać fair play! Jeśli zależy Ci na uczciwej grze i chcesz wesprzeć naszą społeczność w walce z cheaterami, zapraszamy do ekipy UBT CS2. Twoim zadaniem będzie sprawdzanie zgłoszeń i pomaganie w utrzymaniu porządku w społeczności. Co oferujemy? · Satysfakcję z poprawiania jakości gry. · Możliwość zdobycia doświadczenia. · Współpracę w zgranym zespole. Nie musisz być ekspertem – pokaż nam, że masz zapał i chcesz działać. Zainteresowany? Złóż podanie! Uczciwa gra zaczyna się od Ciebie! Każda sieć opiera się na zaufanym zespole, który zawsze można wspierać. Oto obecni członkowie pełniący role administracyjne i moderacyjne. Właściciel: @ dredek @ .Lasik Administrator: @ Zero0 @ Paweł. Moderator: @ j4ckob. @ Tugeza Pełny katalog personelu - 1shot2kill.pl .fluffy { display: flex; flex-wrap: wrap; justify-content: center; gap: 15px; margin: 20px 0; } .fluffy .card { background: none; border-radius: 10px; border: 2px solid #df390c; box-shadow: none; overflow: hidden; position: relative; width: 220px; transition: transform 0.3s ease, box-shadow 0.3s ease; text-align: center; } .fluffy .card:hover { transform: translateY(-5px); box-shadow: 0 8px 20px rgba(0, 0, 0, 0.1); } .card-header { background-color: #df390c; padding: 12px; color: #fff; text-transform: uppercase; font-size: 1.1em; letter-spacing: 1px; } .card-content { padding: 10px; font-size: 1em; white-space: nowrap; /* To zapobiegnie rozjeżdżaniu tekstu */ overflow: hidden; text-overflow: ellipsis; } .card-footer { height: 5px; background-color: #df390c; border-bottom-left-radius: 10px; border-bottom-right-radius: 10px; } .fluffy a { text-decoration: none; font-weight: bold; display: block; margin: 5px 0; white-space: nowrap; /* Zabezpiecza przed rozjeżdżaniem */ } .owner { color: #FF0000; } .admin { color: #f50505; } .server-admin { color: #fa4737; } .moderator { color: #28b500; } .footer { width: 100%; text-align: center; margin-top: 20px; font-size: 1em; } .link { color: #007bff; } .link:hover { text-decoration: underline; } Listopad – miesiąc kojarzony z pełnią jesieni oraz coraz chłodniejszymi dniami. Aura bywa kapryśna: deszczowe dni, rześkie poranki i krótkie popołudnia, które niemal natychmiast przechodzą w wieczór. To czas, gdy częściej sięgamy po ciepłe herbaty, otulamy się kocami i spędzamy długie godziny w domowym zaciszu, często przy ekranach. Niestety, listopad to także okres wzmożonej zachorowalności – przeziębienia i infekcje dają o sobie znać. Listopad, jak każdy inny miesiąc, przyniósł również zmiany w naszym zespole. Cieszymy się z możliwości powitania nowych członków społeczności, którzy wzbogacą naszą ekipę swoimi umiejętnościami i zaangażowaniem. W ubiegłym miesiącu dołączyły do nas osoby na 16 stanowiskach, a pożegnaliśmy się z 16 użytkownikami – w tym 12 zrezygnowało z pełnienia swoich funkcji, a 4 zostało zdegradowanych. Chcielibyśmy podziękować wszystkim odchodzącym za ich wysiłek i zaangażowanie w rozwój naszej społeczności. Nowym członkom życzymy natomiast powodzenia oraz wielu sukcesów w ich nowych rolach! W Listopadzie przywitało się z nami 12 osób, których z radością witamy w naszych szeregach. Mamy nadzieję, że ich obecność przyczyni się do wdrożenia nowych pomysłów, inicjatyw i wspólnych działań na rzecz rozwoju naszej społeczności. Liczymy na to, że nowi członkowie zostaną z nami na dłużej, wzbogacając nasze forum swoją obecnością. Każdy z Was wnosi coś wyjątkowego, a siła tej wspólnoty opiera się na Waszym zaangażowaniu i wsparciu. Dziękujemy za to, że jesteście z nami i pomagacie tworzyć miejsce, w którym każdy może czuć się częścią jedynej w swoim rodzaju społeczności. Pożegnaliśmy natomiast ekipę serwera JailBreak, którym dziękujemy za wspólną przygodę na naszej społecznośći! Listopad przyniósł niezliczoną ilość emocji i to, co tygryski lubią najbardziej, czyli dreszczyk rywalizacji. Poniżej znajduje się krótkie podsumowanie zakończonych zmagań oraz zachęcenie do wzięcia udziału w nadal trwających aktywnościach. 1 listopada – "Największy Spamer Chatboxa" Miesiąc rozpoczęliśmy od ogłoszenia wyników konkursu na "Największego Spamera Chatbox’a". Październikowa rywalizacja była niesamowicie interesująca, a użytkownicy nie oszczędzali swoich palców, by zasypać chatbox wpisami. Wśród zwycięzców znalazł się po raz kolejny niepokonany @ GolompPowietrzny z ogromną liczbą 1112 wpisów, a tuż za nim uplasowali się @ Tugeza i @ Psycho99 . Gratulujemy wszystkim, którzy wzięli udział i dodali forum trochę życia! Konkurs trwa co miesiąc, więc liczymy na równie dobre zaangażowanie w tym miesiącu. Zapraszamy do większej aktywności! 2 listopada – wynik TOP 3 Serwery CS2 Poznaliśmy najlepszych graczy na naszych serwerach CS2! Oto oni: SERWER — ONLY MIRAGE 1. @ Maverik 2. Dziadek 3. Jacques Bermon Webster III SERWER — LOSOWE MOCE 1. Jacques Bermon Webster III 2. Goldboy 3. Yuari Tarded SERWER — ARENA 1 VS 1 1. Radaghast 2. xyzxyz 3. SPOKOJNA xenz SERWER — ONLY AWP 1. @ BroodY 2. @ Nexero 3. @ gtr Gratulujemy i życzymy przyszłych sukcesów w TOP 3 naszych serwerów! Konkurencja nie śpi! 😉 3 listopada – zakończenie halloweenowego eventu na serwerach 1.6 Halloweenowe emocje za nami. Zakończyliśmy mroczny event na serwerach 1.6! Zdobywając dynię za każdą nagradzaną czynność (np. kille czy podkładanie i rozbrajanie bomby), walczyliście o nagrody na każdym serwerze. Event trwał od 26 października do 3 listopada. Cytując @ dredek : „Dziękujemy wszystkim graczom za udział w naszym halloweenowym evencie! Wasza aktywność na serwerach przerosła nasze oczekiwania i sprawiła, że rywalizacja była niesamowicie zacięta.” Wyniki znajdziecie w tym temacie. -> KLIK Grudzień 2024 zapowiada się bardzo obiecująco dla miłośników gier i technologii. Oto kilka interesujących premier: Skydance's Behemoth – 5 grudnia 2024 Delta Force: Hawk Ops - 5 grudnia 2024 Marvel Rivals – 6 grudnia 2024 Path of Exile 2 – 6 grudnia 2024 Indiana Jones i Wielki Krąg - 9 grudnia 2024 Legacy of Kain: Soul Reaver 1&2 Remastered - 10 grudnia 2024 Alien: Rogue Incursion - 19 grudnia 2024 Oprócz tego w grudniu 2024 mogą pojawić się nowe aktualizacje sprzętu, takie jak karty graficzne czy urządzenia VR, choć na szczegóły trzeba jeszcze poczekać. Ostatni król Polski – Stanisław August Poniatowski Stanisław August Poniatowski urodził się 17 stycznia 1732 roku w Wołczynie (ówcześnie woj. brzesko-litewskie, obecnie Białoruś). Zmarł 12 lutego 1798 r. w Petersburgu. Panował w latach 1764–1795. Był synem Stanisława Poniatowskiego, kasztelana krakowskiego, i Konstancji, córki Kazimierza Czartoryskiego, kasztelana wileńskiego. Ukończył naukę w warszawskim konwikcie teatynów, gdzie zdobywał wiedzę z zakresu języków obcych, w tym francuskiego, niemieckiego, włoskiego oraz angielskiego. Jego rodzice często wysyłali go na długie zagraniczne podróże. W 1748 roku odwiedził Niemcy i Holandię, w 1750 roku przebywał w Berlinie, a w 1751 roku w Saksonii. W 1752 roku był w Wiedniu, a w latach 1753–1754 we Francji i Anglii. Dzięki tym wyjazdom zetknął się z kulturą oświeceniową, poznał wielu wybitnych intelektualistów (np. Monteskiusz) oraz miał okazję obserwować funkcjonowanie angielskiego parlamentu. Od młodych lat angażował się w działalność polityczną wspierając rodzinę Czartoryskich. Był posłem na sejm w następujących latach: w 1750 roku z ziemi zakroczymskiej, w 1752 roku z ziemi łomżyńskiej, w 1756 i 1758 roku z Inflant, w 1760 roku z ziemi przemyskiej oraz w 1761 i 1762 roku z Podlasia. Jego doświadczenia zdobyte podczas pobytów w zachodniej Europie wpłynęły na zaostrzenie jego krytycznej oceny sytuacji w Rzeczypospolitej. 26 maja 1755 roku otrzymał stanowisko stolnika litewskiego, a niedługo potem wyjechał do Rosji. W latach 1755–1756 oraz 1757–1758 mieszkał w Petersburgu, pełniąc funkcję sekretarza ambasady angielskiej, a później posła elektora saskiego. W trakcie pobytu w Petersburgu nawiązał romans z wielką księżną Katarzyną, żoną następcy tronu Piotra (późniejszą cesarzową Katarzyną II). Ich związek trwał dwa i pół roku, a 9 grudnia 1757 roku Katarzyna urodziła córkę Annę, która zmarła po dwóch latach; według niektórych historyków ojcem dziecka był przyszły król Polski. Kochankowie rozstali się w sierpniu 1758 roku, jednak przez cały 1759 rok utrzymywali ożywioną korespondencję, korzystając z pośrednictwa zaufanych dyplomatów. Wkrótce jednak ich kontakty zaczęły słabnąć. Po objęciu tronu w Rosji w 1762 roku, Katarzyna II poinformowała Poniatowskiego o planach nominowania go na kandydata do polskiego tronu podczas najbliższej elekcji. Po śmierci Augusta III w 1763 roku, cesarzowa rozpoczęła realizację tego zamierzenia, zdobywając poparcie króla Prus, Fryderyka II. Otwarte wsparcie Rosji dla byłego kochanka cesarzowej wywołało w Polsce plotki o rzekomym małżeństwie Poniatowskiego z Katarzyną II. Jednak cesarzowa nie kierowała się osobistymi uczuciami, lecz chłodną kalkulacją polityczną. Świadoma była, że utrzymanie na polskim tronie popieranych przez Austrię Wettynów ograniczało rosyjskie wpływy w Rzeczypospolitej. Poniatowski był idealnym kandydatem, ponieważ, w przeciwieństwie do Wettynów, nie miał oparcia w żadnym dziedzicznym państwie ani w europejskich związkach polityczno-dynastycznych. Nie dysponował również silną pozycją wewnętrzną, będąc stosunkowo ubogim magnatem, reprezentantem, a nie liderem stronnictwa Czartoryskich. Wszystko wskazywało na to, że będzie zależnym pionkiem zarówno Petersburga, jak i Familii. Elekcja Poniatowskiego na króla Polski miała miejsce 7 września 1764 roku, z pomocą wojsk nadwornych Familii oraz oddziałów rosyjskich, które stacjonowały na przedmieściach Warszawy – w Ujazdowie i Solcu. Jego koronacja odbyła się 25 listopada 1764 roku w kolegiacie św. Jana w Warszawie. Nowy król starał się uwolnić od wpływów politycznych, które wyniosły go na tron. Bezskutecznie próbował nawiązać porozumienie z Potockimi i innymi przeciwnymi mu magnatami, a także zaczął tworzyć własne stronnictwo wśród średniozamożnej szlachty. Podejmował próby przeprowadzenia reform, mających na celu ograniczenie anarchii i zbliżenie polskich rządów do standardów panujących w innych krajach europejskich. W 1765 roku założył w Warszawie Szkołę Rycerską, która pod kierownictwem Adama Czartoryskiego kształciła przyszłych oficerów. Utworzył także tzw. konferencję króla z ministrami, będącą zalążkiem stałego rządu. W celu uporządkowania finansów i gospodarki miast królewskich powołał komisje dobrego porządku. Rozbudował również służbę dyplomatyczną, zakładając polskie przedstawicielstwa w większości państw europejskich. Projekt króla i Familii dotyczący ograniczenia liberum veto, przedstawiony na sejmie 1766 roku, spotkał się z oporem Rosji i Prus, które obawiały się reform w Polsce. Pretekstem do ataku na króla stała się kwestia przywrócenia praw politycznych różnowiercom. Odrzucenie żądań obcych mocarstw doprowadziło do ogłoszenia przez Rosję dwóch konfederacji różnowierczych w 1767 roku, jednak były one za słabe, by zagrozić tronowi. W odpowiedzi Rosja wsparła opozycję magnacką, która dążyła do detronizacji króla. 23 czerwca 1767 roku, pod osłoną rosyjskich wojsk, powstała w Radomiu konfederacja obrońców „złotej wolności”, potępiająca reformy i domagająca się opieki Katarzyny II. Król utrzymał się na tronie, rezygnując z dalszych reform. Wzrost rosyjskiej okupacji, zastraszanie posłów i aresztowania senatorów prowadziły do zawiązania konfederacji barskiej w 1768 roku, która walczyła z wojskami królewskimi i rosyjskimi do 1772 roku. Konfederaci uznali króla za marionetkę Rosji, ogłosili jego detronizację i nieudanie próbowali dokonać zamachu na jego życie. 3 listopada 1771 roku konfederaci porwali Stanisława Augusta Poniatowskiego, jednak król udało się przeciągnąć porywaczy na swoją stronę, dzięki czemu następnego dnia odzyskał wolność. Po tym nieudanym zamachu wykorzystał sytuację na swoją korzyść. Po dramatycznej nocy, król pojawił się pokrwawiony i w zniszczonym ubraniu, a listem wysłał młynarczyka do Warszawy, by sprowadzić pomoc. Około piątej rano został przywrócony do zamku przez generała Cocceji z oddziałem gwardzistów. Na dziedzińcu pałacu, powitany przez tłumy służby, król był witał z radością, podczas gdy przywódca porywaczy, Kuźma, został obrzucany obelgami. Rana na głowie Stanisława Augusta szybko się zagoiła, a król wykorzystał zamach na swoją osobę do przeprowadzenia skutecznej kampanii propagandowej. Leżąc z obandażowaną głową, pozował malarzom, których prace ilustrowały opowieści o zdradzieckim zamachu na prawowitego władcę. Te relacje, tłumaczone na języki obce, trafiały na dwory europejskie, budząc współczucie dla króla i gniew na jego napastników. W gazecie europejskie ukazywały się zmyślone historie, w tym o barszczanach planujących zamach z pomocą sztyletów poświęconych przed obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej. Popularność konfederacji barskiej w Europie i w Polsce gwałtownie spadła, a część szlachty uznała, że porwanie króla przekroczyło granice, co osłabiło jej poparcie w kraju. Zamach na Stanisława Augusta, który początkowo miał dramatyczny przebieg, szybko zmienił się w komedię, co negatywnie wpłynęło na reputację jego sprawców. Konfederaci, z reguły dewotni, uznali porażkę za karę za utratę Bożej łaski. Król natomiast wykorzystał sytuację, twierdząc, że Niebiosa ocaliły go, aby nadal mógł działać na rzecz dobra kraju. Wiele osób żałowało, że porwanie nie powiodło się, a pamiętnikarze wskazywali, że akcja tylko ośmieszyła Polaków i zniweczyła wszelkie nadzieje na dalszą walkę z Rosją. Barska rebelia, mimo wcześniejszej pomocy Austrii, traciła poparcie, a Austria, po zamachu, wycofała wsparcie. Król Prus zaczął namawiać Rosję i Austrię do podziału terytorialnego Rzeczypospolitej, pogrążonej w anarchii. 5 sierpnia 1772 roku Rosja, Prusy i Austria podpisały konwencję rozbiorową, w wyniku której Rzeczpospolita straciła ponad 200 tys. km² terytorium. Dwa tygodnie później upadła Częstochowa, ostatni punkt oporu konfederatów barskich. Prusy zajęły Pomorze Wschodnie, Austria wkroczyła do Lwowa i Zamościa, a Rosja, kontrolując wschodnie tereny, traktowała je jak swoje. Stanisław August, mimo intensywnych działań dyplomatycznych, nie zdołał powstrzymać rozbioru. Choć na Zachodzie były protesty, wielu uważało, że Polacy sami przyczynili się do swojej zguby. W 1772 i 1773 roku Stanisław August bezskutecznie sprzeciwiał się rozbiorowi Polski, wysyłając prośby o pomoc do dworów europejskich. W obliczu obojętności Zachodu i inwazji armii trzech mocarstw, capitulował, podporządkowując się Rosji i uznając kuratelę rosyjskiego posła, Ottona Magnusa Stackelberga. Król zdał sobie sprawę, że Polska jest tylko tolerowana przez sąsiadów, a jedyną ochroną jest gwarancja rosyjska. Dążył do ścisłego sojuszu z Rosją, by przeprowadzić reformy wewnętrzne, a także planował zapewnić tron swojemu bratankowi, Stanisławowi Poniatowskiemu. Niektóre z tych planów udało się zrealizować podczas sejmu rozbiorowego (1773–1775), m.in. powołanie Komisji Edukacji Narodowej, ustanowienie Rady Nieustającej i uchwalenie reform skarbowych i wojskowych. W 1776 roku król odniósł sukces, osłabiając opozycję magnacką i wzmacniając Radę Nieustającą, a także ograniczając władzę hetmanów. Jednak dalsze reformy napotkały opór Rosji, która wspierała polskich magnatów przeciwnych królowi, takich jak hetman Franciszek Ksawery Branicki. Wspólne działania opozycji i Rosji doprowadziły do odrzucenia przez sejm w 1780 roku „Zbioru praw sądowych” opracowanego przez Andrzeja Zamoyskiego z inicjatywy króla. Stanisław August Poniatowski odniósł znaczące sukcesy w dziedzinie kultury. W 1765 roku przyczynił się do otwarcia Teatru Narodowego w Warszawie, pierwszego stałego teatru publicznego grającego po polsku. Był protektorem reformowanego szkolnictwa pijarskiego i Komisji Edukacji Narodowej, a także mecenasem literatury. Z jego inicjatywy powstało czasopismo „Monitor” – ważne pismo oświeceniowe. W latach 1770–1788 organizował obiady czwartkowe, spotkania literacko-naukowe, w których uczestniczyli wybitni pisarze, jak Adam Naruszewicz, Ignacy Krasicki czy Franciszek Bohomolec. Król wspierał elitę intelektualną, doceniając ich rolę w kształtowaniu nowego oblicza narodu i społeczeństwa. Poniatowski wpłynął również na rozwój sztuki, wspierając architekturę, urbanistykę, rzeźbę i malarstwo. W Warszawie zrealizowano przebudowę Zamku Królewskiego oraz budowę Łazienek, przy współpracy z wybitnymi artystami, takimi jak Dominik Merlini, Jan Chrystian Kamsetzer, Marcello Bacciarelli i Andrzej Le Brun. Król wspierał również artystów, wysyłając ich za granicę na stypendia. Zbierał także dzieła sztuki, tworząc cenne kolekcje. Był również związany z wolnomularstwem i w 1777 roku przystąpił do organizacji masońskiej „Ścisła Obserwa” w Warszawie. Stanisław August Poniatowski, mimo prób ożywienia gospodarki, m.in. przez zakładanie manufaktur, takich jak ludwisarni w Warszawie czy manufaktury włókienniczej w Grodnie, nie zdołał uchronić Polski przed rozbiorami. Powołał komisje, takie jak Kompania Manufaktur Wełnianych czy Komisja Górnicza, które miały poprawić sytuację ekonomiczną, a także zainteresował się odbudową kopalń. W 1787 roku król podjął próbę reformy kraju, składając ofertę sojuszu z Rosją, co ostatecznie nie powiodło się z powodu niejasnej reakcji Katarzyny II i opozycji magnackiej. Współpraca z Sejmem Wielkim pozwoliła na uchwalenie Konstytucji 3 maja 1791 roku, a Stanisław August zdobył popularność, jednak sytuacja polityczna uległa pogorszeniu. Po zawiązaniu konfederacji targowickiej przez przeciwników reform, król kapitulował, a po II rozbiorze Polski w 1793 roku stracił resztki poparcia. Podczas insurekcji kościuszkowskiej w 1794 roku, król został odsunięty od władzy, a po upadku powstania wyjechał z Warszawy. Z powodu III rozbioru Polski, Stanisław August abdykował 25 listopada 1795 roku i udał się do Petersburga, gdzie zmarł. Jego postać budzi kontrowersje – jest oceniany zarówno jako król, który podjął reformy, jak i polityk, który dopuścił się przystąpienia do Targowicy i podpisania aktów rozbiorowych, co spotkało się z krytyką wielu historyków. Niektórzy uczeni, tacy jak W. Kalinka, E. Rostworowski, A. Zahorski i A. Zamoyski, oceniali Stanisława Augusta pozytywnie, wskazując, że jego rządy odbywały się w warunkach, które uniemożliwiały mu realny wpływ na losy Polski. Z ich perspektywy, opór króla wobec Rosji byłby bezskuteczny, ponieważ położenie Polski było już wtedy tragiczne. Uważali, że nie można obarczać go winą za upadek Rzeczypospolitej, gdyż problemy Polski sięgały już XVII wieku. Zamiast króla, winę ponosiło całe społeczeństwo szlacheckie, które przez wieki sprzyjało obcym mocarstwom, torpedowało próby reform i doprowadziło kraj do zguby. Gdy w końcu pojawiła się próba naprawy, było już za późno. Stanisław August Poniatowski jest często postrzegany jako król, który nie zdołał powstrzymać rozbioru Polski, jednak część historyków uważa, że jego działania były utrudnione przez trudną sytuację kraju. W XVIII wieku Rzeczpospolita znajdowała się w stanie rozkładu, a Stanisław August, wybrany na tron przy wsparciu Rosji, miał ambitny plan jej odbudowy. Mimo początkowego poparcia Katarzyny II, która była jego dawną kochanką, realizacja reform w państwie była niemal niemożliwa. Kraj zmagał się z przestarzałym systemem politycznym, który blokował zmiany, a armia była zbyt słaba, by obronić państwo przed sąsiadami. Stanisław August, choć zmagał się z wewnętrznymi problemami, wprowadził szereg reform, takich jak budżet państwowy, modernizacja armii, założenie Korpusu Kadetów i rozwój przemysłu. Pomimo początkowych sukcesów, na końcu panowania Katarzyna II, pod wpływem Fryderyka II, zaczęła ograniczać jego reformy, obawiając się wzmocnienia Polski. Król, mimo prób poprawy sytuacji, miał zatem mało szans na wprowadzenie trwałych zmian w kraju. Źródła: 1, 2, 3 Listopadowe suchary: Dlaczego herbata jesienią smakuje lepiej? Bo w kubku jest cieplej niż na dworze! Dlaczego listopad tak bardzo przypomina poniedziałek? Bo nikt go nie lubi, ale jakoś trzeba go przeżyć! Jak nazywa się listopadowy sport narodowy? Bieganie do samochodu w deszczu z nadzieją, że parasol jest w środku. Dlaczego ludzie w listopadzie chodzą tacy przygnębieni? Bo liście mają większą szansę na podróż niż oni! Dlaczego listopad jest jak nauczyciel? Bo zawsze przypomina, że najgorsze jeszcze przed nami – czyli zima! Pierniki świąteczne SKŁADNIKI: - 1 kg mąki - 1 szklanka cukru - 50 g przyprawy do piernika - 2,5 łyżeczki sody - 250 g miodu - 1 kostka margaryny (można zastąpić 250 g masła) - 4 jajka SPOSÓB PRZYGOTOWANIA: 1. Wszystkie suche składniki, czyli: mąkę, cukier, przyprawę do piernika i sodę oczyszczoną mieszamy w dużej misce. 2. Margarynę lub masło roztapiamy na małym ogniu razem z miodem i odstawiamy do ostygnięcia. 3. Kiedy margaryna/masło i miód nie są już gorące wrzucamy do środka jajka i dokładnie mieszamy. 4. Łączymy suche i mokre składniki. 5. Ciasto na pierniczki wyrabiamy rękami lub w stojącym mikserze aż do uzyskania jednolitej masy. Dobrze wyrobione ciasto powinno mieć konsystencję miękkiej plasteliny. WAŻNE: Ciasto wałkujemy na kilka milimetrów, podsypując minimalną ilością mąki lub używając dwóch arkuszy papieru do pieczenia, co ogranicza konieczność jej dodawania. Nadmiar mąki utrudnia wałkowanie i sprawia, że pierniczki stają się twarde. Nieużywane ciasto warto przykryć ściereczką lub folią, by zapobiec wysychaniu. KOLEJNY KROK: W trakcie wycinania pierniczków nastawiamy piekarnik na temperaturę 200 stopni. Blachę wykładamy papierem do pieczenia i przekładamy na nią wykrojone foremkami ciasteczka. Pierniki pieczemy 5-7 minut, aż będą rumiane. Cienko rozwałkowane ciasto piecze się szybciej, a mniejsze kształty szybciej niż większe. Układaj pierniczki o podobnej wielkości, aby równomiernie się upiekły. DEKOROWANIE PIERNIKÓW: - Polewa czekoladowa - Lukier królewski - Posypki - Orzechy i bakalie - Karmel - Kokos - Pisaki cukrowe Karta Gracza prezentuje wyniki bazujące na ocenach 10 osób, które oceniły różne aspekty na skali od 1 do 10. Procentowe wskaźniki w każdej kategorii odzwierciedlają średnią ocenę, przeliczoną na procenty. Dzięki temu powstaje kompleksowy obraz umiejętności i cech gracza. W poprzednim miesiącu dołączyło do nas 40 nowych użytkowników. Stworzyliście także 407 tematów oraz wymieniliście się 2189 odpowiedziami. Na naszym publicznym czacie pojawiło się 7800 wiadomości. Procent rozwiązanych problemów wyniósł 3.45% co oznacza (spadek o 0.65%). Średni czas, przy rozwiązywaniu zgłoszonych problemów wynosi 1 dzień, 1 godzina – co stanowi (wzrost o 59,86%). Pora zobaczyć, ile reakcji przyznaliście w listopadzie naszym użytkownikom. Lubię to! - 227 reakcji Super! - 2061 reakcji Dziękuje! - 94 reakcji Haha! - 171 reakcji Wow - 56 eakcji Smutny - 93 reakcji Wrrr - 4 reakcji Łącznie: 2709 reakcji! Dziękujemy za poświęcenie czasu na lekturę naszej gazetki! Mamy nadzieję, że w tym zimowym wydaniu znaleźliście coś, co Was zaciekawiło, zainspirowało i wprowadziło w grudniowy nastrój. Życzymy Wam, aby nadchodzące dni były pełne magii, spokoju i ciepła – zarówno tego w sercach, jak i przy blasku świątecznych lampek. Grudzień to wyjątkowy czas, gdy świat spowija biały puch, a wieczory nabierają niezwykłego uroku. To doskonały moment, by zwolnić tempo, otulić się kocem, zanurzyć w aromacie korzennych przypraw i cieszyć się bliskością najbliższych. W końcu zima ma w sobie coś, co sprzyja wyjątkowym chwilom i refleksji. Zapraszamy do kolejnego wydania, w którym ponownie postaramy się dodać nieco ciepła do Waszych zimowych dni. Do zobaczenia wkrótce! ❄️✨ Gazetkę wykonał zespół redakcyjny w składzie: @ Kaxoli @ 0la @ .Lasik @ j4ckob. .fluffy-card { max-width: 450px; background-color: #282e39; padding: 20px; color: #fff; display: flex; flex-direction: column; align-items: center; box-shadow: 0px 5px 15px rgba(0, 0, 0, 0.5); border-radius: 15px; margin: 0 auto; } .fluffy-header { font-size: 24px; background-color: #df390c; width: 100%; text-align: center; padding: 10px 0; border-radius: 10px; margin-bottom: 20px; } .fluffy-avatar { width: 150px; height: 150px; overflow: hidden; margin-bottom: 10px; } .fluffy-avatar img { width: 100%; height: 100%; object-fit: cover; } .fluffy-nickname { display: flex; align-items: center; background-color: #1e222b; color: #df390c; font-size: 20px; padding: 10px 20px; border-radius: 30px; margin-bottom: 20px; box-shadow: 0px 4px 12px rgba(0, 0, 0, 0.3); position: relative; } } .fluffy-nickname:after { content: ''; height: 40px; width: 2px; background-color: #df390c; margin-left: 15px; display: block; } .fluffy-stats-grid { display: grid; grid-template-columns: repeat(2, 1fr); gap: 20px; width: 100%; text-align: center; } .fluffy-stat-item { display: flex; flex-direction: column; align-items: center; width: 100%; } .fluffy-progress-circle { width: 80px; height: 80px; background-color: #444; border-radius: 50%; position: relative; display: flex; align-items: center; justify-content: center; margin-bottom: 10px; } .fluffy-progress-fill { width: calc(80px * 0.67); /* Ustaw procent zapełnienia np. 67% */ height: calc(80px * 0.67); background-color: #df390c; border-radius: 50%; position: absolute; top: 50%; left: 50%; transform: translate(-50%, -50%); } .fluffy-progress-label { font-size: 14px; font-weight: bold; color: #df390c; margin-top: 5px; } .fluffy-progress-percentage { font-size: 18px; font-weight: bold; color: white; position: relative; z-index: 1; } Zobacz cały artykuł

O: Opisz historię z czasów szkolnych, która najbardziej utkwiła Ci w pamięci. @ Lasik: Wygrywanie każdego turnieju w piłce nożnej. Niestety te czasy minęły wraz ze skończeniem szkoły podstawowej :< O: Opisz historię z czasów szkolnych, która najbardziej utkwiła Ci w pamięci. @ Apple Daddy ?: Moi koledzy po wygranym turnieju z siatkówki wywalili pisuar przez okno. Było śmiesznie, ale zostali zawieszeni do czasu kupna nowego pisuaru. O: Opisz historię z czasów szkolnych, która najbardziej utkwiła Ci w pamięci. @ Wuja Plejsu?: Na koniec drugiej klasy gimnazjum postanowiłem wkręcić swoją wychowawczynię. Nagadałem jej, że w wakacje jadę na kurs gotowania do Tajlandii, który wygrałem w konkursie i szkolił mnie będzie jakiś światowej klasy szef kuchni. Wracając do szkoły we wrześniu wszedłem do klasy kulejąc. Wychowawczyni zapytała mnie o co chodzi. Ja bez chwili namysłu powiedziałem jej, że w Tajlandii wybuchły zamieszki, a mnie postrzelili w pośladek. Powiedziała, że mi nie wierzy i zadzwoni do ojca spytać. Poinformowałem wcześniej tatę, żeby potwierdził moją rację. Następnego dnia wszyscy nauczyciele wypytywali o co chodzi, jak się czuję itd. O: Opisz historię z czasów szkolnych, która najbardziej utkwiła Ci w pamięci. @ Djabeu: Myślę, że najlepszą historią będzie to jak cała klasa się cieszyła, że Pani od fizyki, czy biologii nie mogła przyjść do szkoły na lekcje. Lecz na drugi dzień już nie było tak kolorowo. Pani się dowiedziała, że się cieszyliśmy, że nie ma lekcji i zrobiła całej klasie sprawdzian tak trudny, że nikt nie dostał wyższej oceny niż 2. O: Opisz historię z czasów szkolnych, która najbardziej utkwiła Ci w pamięci. @ Donek ツ: : Hmm… no, to takie może słabe wspomnienie, ale w sumie te mi utkwiło do teraz. Był to wyjazd do Warszawy na 3 dni. Wtedy była to dla mnie ekscytująca niespodzianka od nauczycieli. Było i jest co wspominać do teraz, czy to same zwiedzanie samej Wawy, czy też wieczorne gierki w hotelu ze znajomymi i śmianie się do oporu z bezsensownych rzeczy. No, ale później i tak było uciszanie ze strony nauczycieli... Do teraz mile wspominam jak byłem pierwszy raz na Stadionie Narodowym. Zrobił i robi dalej na mnie ogromne wrażenie, a zwłaszcza, kiedy stoi się na murawie. Sam w sobie jest piękny, że tak to ujmę i to mi się najbardziej podobało w tej całej wycieczce. Najmilej wspominam te czasy szkolne, kiedy się chodziło na takie piękne podróże. O: Opisz historię z czasów szkolnych, która najbardziej utkwiła Ci w pamięci. @ selfie: Hmm, ostatnia historia, która przychodzi mi do głowy, to przed korona – wakacjami. Powiedziałem wtedy do nauczycielki: „Mamo, jeszcze pięć minut”, jak mnie obudziła na lekcji, gdy spałem.