Znajdź zawartość
Wyświetlanie wyników dla tagów 'geralt' .
Znaleziono 3 wyniki
-
Nawiązania w grach Wiedźmina do „Ostatniego życzenia” Andrzeja Sapkowskiego
Gosia ?! opublikował(a) temat w Własna twórczość
W sumie już dawno po obronach, a może komuś się spodoba, także miłego czytania . Nawiązania w grach do „Ostatniego życzenia” W grach CD Projektu można dostrzec podobieństwa, jak i identyczne nawiązania do książki „Ostatnie życzenie”. Poza kluczowymi postaciami, takimi jak Geralt, Yennefer – kruczoczarna piękność czy Jaskier, druh głównego bohatera i pieśniarz, w wersji papierowej, jak i cyfrowej możemy dostrzec wspólne czynniki. Autorzy gier zawsze podziwiali pierwowzór, dlatego też fani mogli zobaczyć przełożenie ich słów na rozgrywkę. Nivellen i bruxa - nieszczęśliwa miłość Pierwszym przykładem jest bruxa, wampir o wysokiej świadomości i inteligencji. W przeciwieństwie do folkloru słowiańskiego istoty te nie bały się słońca, a poza kłami do wysysania krwi posiadały również długie, ostre pazury oraz specjalną umiejętność, którą były fale dźwiękowe, mogące powalić silnego przeciwnika, w tym również wiedźmina. Charakteryzowało ją występowanie pod postacią ciemnowłosej kobiety o zjawiskowej urodzie przez co z łatwością przyciągała do siebie swoje ofiary. Ważnym aspektem jej mocy było również rzucanie uroków, o czym przekonał się Nivellen w zbiorze opowiadań „Ostatnie życzenie”. Był to mężczyzna dotknięty klątwą za grzechy z przeszłości, ponieważ zgwałcił on jedną z kapłanek, która blisko śmierci rzuciła na niego zaklęcie zamieniające jego głowę w łeb dzika. W dalszej części historii zakochał się w Vereenie - pięknej istocie z pozoru przypominającą rusałkę. Geralt, który także został oszukany postacią potwora powrócił do pałacu Nivellena, aby zabić - jak się już później okazało - wampira, który przez cały czas żywił się krwią nieświadomego pana dworu. Klątwa została przełamana, gdy Vereena zginęła z rąk Nivellena – postaci, którą wykorzystywała, ale również darzyła uczuciem. We wszystkich częściach gry spotykamy bruxy, aczkolwiek są one kolejnymi z wielu potworów. Można jednak zauważyć, że nie wszystkie istoty z książek zostały przeniesione do świata wirtualnego, a tym bardziej nie pojawiły się w trzech grach. Mimo iż ich postać w cyfrowej wersji traktujemy bardziej jako możliwość pozyskania pieniędzy i składników alchemicznych, to nadal nie można odmówić twórcom gry, iż szczegółowo oddali charakter brux – z pozoru pięknych istot, skrywających swój prawdziwy wygląd i mordercze zamiary. Król Foltest i córka strzyga Motyw strzygi, który swoje korzenie ma w mitologii słowiańskiej został przeniesiony również do książkowej, jak i cyfrowej wersji „Wiedźmina”. Sapkowski w „Ostatnim życzeniu” opisał ją jako potwora o ogromnych, ostrych jak sztylety kłach oraz tak samo śmiercionośnych pazurach. W książkowej wersji Adda - córka króla Foltesta i jego siostry również Addy (kazirodczy związek) zostaje przeklęta jeszcze przed narodzinami przez co umiera i zostaje pochowana w sarkofagu. Po siedmiu latach przebudziła się jako strzyga zabijająca ludzi. Zaniepokojeni mieszkańcy oferują Geraltowi pieniądze za zabicie jej, natomiast sam król przebija wielokrotnie tę stawkę za jej odczarowanie. Geralt postanawia uratować dziewczynę, spędzając z bestią noc w krypcie, sam przy tym zostając rannym. Dziewczynę udało się odczarować, jednak jej funkcje życiowe pozostały nierozwinięte na poziomie dziecka. W pierwszej części gry również pojawia się wątek strzygi, ponieważ starsza już Adda zostaje przemieniona ponownie w potwora, wiedźmin chcąc jej pomóc przyjmuje zlecenie od króla Foltesta, które polegało na odczarowaniu jego córki. Od tego momentu gracz może podjąć jeden z dwóch możliwych wyborów - odczarowanie lub zabicie księżniczki. Każda decyzja będzie powodowała nieco inny przebieg gry, jednakże nie wpłynie on na końcowy etap wiedźmińskiej przygody. Historia z dżinem, czyli ostatnie życzenie Geralta Gdy Geralt i Jaskier łowią ryby, bard wyławia dzban, w którym jego zdaniem znajduje się dżin. Przypadkowo otwierają wieczko, z którego wydobywa się ów duch. Jaskier szybko składa dwa życzenia, trzeciego nie zdążył, bo dżin zaczął go dusić. Został silnie otruty, jedynie mogła mu pomóc moc czarodzieja, która zdjęłaby truciznę. Geralt w poszukiwaniu pomocy dowiaduje się, że jedna z potężnych czarodziejek stacjonuje w rezydencji pewnego kupca. Główny bohater pośpiesznie ruszył na spotkanie w celu uratowania swojego przyjaciela i w ten sposób poznał Yennefer. Kobieta pomogła Jaskrowi wrócić do zdrowia, jednak nie była to bezinteresowna pomoc - chciała mieć dżina dla siebie, ponieważ miała życzenie, którego nikt inny nie mógł spełnić. Godząc się na zostanie magiem utraciła bezpośrednio możliwość zajścia w ciążę nad czym bardzo ubolewała i szukała rozwiązania, by jednak móc zostać rodzicielką. Przywołała dżina, lecz nie mogła go opanować. Okazało się, że to Geralt jest jego panem i ma ostatnie życzenie. Chcąc ratować Yennefer powiązał jego los z czarodziejką. W trzeciej odsłonie gry otrzymujemy kontynuację z książki, bowiem Yennefer ponownie próbuje schwytać dżina. Z pomocą Geralta udaje jej się to - żąda od niego złamania poprzedniego życzenia. Zaklęcie zostaje zdjęte, a gracz ma wybór: wyznać uczucia czarodziejce lub ją odrzucić. Ponadto sama gra również oddaje burzliwą osobowość Yennefer - zarówno książka, jak i produkcja CD Projekt RED przedstawia ją jako kobietę nieznoszącą sprzeciwu, sarkastyczną, ale również pełną elegancji i piękna. Relacja wiedźmina z czarodziejką w grze jest dość skomplikowana, jednakże bardzo dobrze została przełożona z książkowej wersji i idealnie pokazuje charaktery obu postaci. Tam, gdzie diabeł mówi dobranoc CD Projekt w swojej trzeciej odsłonie gry zamieścił jawne nawiązanie do opowiadania „Kraniec świata”, które znalazło się w zbiorze „Ostatnie życzenie”. W powieści Sapkowskiego Geralt i Jaskier zostali poproszeni przez mieszkańców wioski o pozbycie się „diaboła” - skierowali się zatem do miejsca, które było oddalone od reszty cywilizacji. Po przebytych wspólnie przygodach, wiedźmin, bard i „diabeł” o imieniu Torque rozpalili ognisko, by wypocząć. Jaskier starał się znaleźć tytuł do swojej nowej ballady, jednak nic mu nie przychodziło do głowy. Wypowiadał słowa: „Tam, gdzie..." I w tym samym momencie przerwał mu diabeł mówiący „dobranoc”. Odzwierciedlenie tego motywu znalazło się również w grze „Wiedźmin 3: Dziki Gon” - gdy gracz dojdzie do końca zrobionych przez zespół CD Projektu granic mapy, to pojawia się komunikat informujący: „Dotarłeś do miejsca, gdzie diabeł mówi dobranoc. Zawróć”. Automatycznie otwiera się mapa świata, a po jej wyłączeniu jesteśmy skierowani w przeciwnym kierunku. Nawiązuje to zarówno do słów wypowiedzianych przez Torque oraz samego krańca świata, czyli miejsca odległego, zapomnianego, które zostało przedstawione w opowiadaniu Sapkowskiego. Podsumowanie Książki Andrzeja Sapkowskiego były inspiracją do stworzenia jednej z najpopularniejszej serii gier na całym świecie. „Wiedźmin” przeszedł długą drogę od pierwszego opowiadania – czytelnicy poznawali fenomen literacki, później mieli styczność z kinematografią, aby na koniec móc zagłębić się w wirtualny świat CD Projektu. Dzięki sumiennej pracy marka osiągnęła swój światowy sukces. Ważnym elementem gier było to, że również zachowały niektóre wydarzenia z „Ostatniego życzenia”. Twórcy pokazali, że pomimo własnego pomysłu można bardzo dobrze połączyć oryginał, co z pewnością zadowoliło czytelników oraz graczy.
- 3 odpowiedzi
-
- 10
-
-
-
-
-
- Wiedźmin
- Andrzej Sapkowski
- (i 9 więcej)
-
Jak ktoś jeszcze niewidział
-
Nick:Geralt z Rivii Czas: 16.05.2018-30.05.2018 Powód: Problemy związane ze szkołą/końcem roku + sprawy prywatne.
-
Ostatnio przeglądający 0 użytkowników
- Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.